Regelmatig verbaas ik mij over bordjes. Bordjes aan de weg, in scholen en andere openbare gebouwen. Overal eigenlijk. Het lijkt wel of elk eerder incident reden is geworden voor een A4tje – geplastificeerd en wel . En waarom? Om de volgende bezoeker op een idee te brengen? ‘Geen vaat in deze wastafel’, ‘Geen maandverband in de toiletten’, ‘Hier niet voetballen’.

Het eerste effect van zo’n A4tje heeft de zogenaamd onbedoelde kracht van de ontkenning. Vergelijk het met de alom bekende ‘denk niet aan een roze olifant’. En waar denk je nu aan? Precies. Persoonlijk word ik kriegel van zulke bordjes. En ik zal niet de enige zijn. Als ik binnen korte tijd twee van dit soort berichten tegenkom, heb ik al de neiging om kinderlijk te roepen: ‘ik mag ook niks hier!’

Een ander voorbeeld. Minder klassiek, maar ook met negatief neveneffect. Als ik parkeer bij een winkel en de neus van mijn auto nadert het bordje ‘DIT PARKEERTERREIN IS UITSLUITEND BESTEMD VOOR BEZOEKERS VAN…’dan vraag ik mij af of dat woord ‘uitsluitend’ nou echt nodig is. ‘Bestemd’ voegt trouwens ook niets toe. De vet gedrukte cursieve letters al evenmin. Dan krijg ik spontaan een visioen van een ondernemer die als een havik het parkeerterrein bewaakt, wachtend op het moment dat hij een illegale parkeerder in zijn nekvel kan grijpen. Erg welkom voelt dat niet.

Nog een neveneffect bij deze manier van communiceren: de verwarring. ‘This is not a lovesong.’ Of ’Geen doorlopende verharde weg.’ Wat is het dan wel? Dat vraag ik mij dan af. En ik zal toch niet de enige zijn? Okay. Inderdaad. Ik heb nu al te veel woorden vuil gemaakt aan hoe het NIET moet. En dat moet dus niet. De moraal van mijn verhaal: schrijf gewoon wat je wèl bedoelt en houd het vriendelijk. Fijn! Alvast bedankt.


Uitgaande van het principe 'ieder z'n kwaliteiten', neemt Pakt het schrijven graag van je over. Lees eens verder op deze website, misschien kan ik (in de toekomst) iets voor jouw bedrijf betekenen?

lees meer..

Groet!

handtekening_miep.jpg